احكام نِكاح يا ازدواج و زناشويى بواسطهء عقد ازدواج ( 1 ) زن به مرد ( 2 ) حلال مىشود و آن بر دو قسم است : دائم و غير دائم ( 3 ) عقدِ دائم آن است كه مدّت زناشويى در آن معين نشود ( 4 ) و زنى را كه به اين قسم عقد مىكنند " دائمه " گويند . و عقد غير دائم آن است كه مدّت زناشويى در آن معين شود ، مثلًا زن را به مدّت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يكسال يا بيشتر عقد نمايند ( 5 ) و زنى را كه به اين قِسم عقد كنند " متعه و صيغه " مىنامند . ) * ( 1 ) مكارم : ازدواج از مستحبّات است و اگر كسى بترسد كه با ترك ازدواج در حرام بيفتد ازدواج بر او واجب است . بواسطهء عقد ازدواج . . ( 2 ) سيستانى : و مرد به زن . . ( 3 ) خوئى ، تبريزى ، سيستانى : دائم و غير دائم ( ازدواج موقّت ) . . ( 4 ) خوئى ، سيستانى ، تبريزى : و هميشگى باشد . . ( 5 ) خوئى ، تبريزى : ولى ( تبريزى : بنا بر احتياط ) بايد مدّت ازدواج از مقدار عمر زن و شوهر زيادتر نباشد ( خوئى : كه در اين صورت عقد دائمى خواهد بود ) . . سيستانى : ولى بايد مدّت ازدواج از مقدار عمر زن و شوهر يا يكى از آنها زيادتر نباشد كه در اين صورت عقد باطل خواهد بود . . بهجت : مسأله عقد نكاح يا ازدواج ، عقدى است كه بوسيلهء آن زن به مرد حلال مىشود و آن بر دو قِسم است : 1 عقد دائم ؛ و آن عبارت است از ازدواجى كه مدّت در آن معين نشود و زنى را كه به اين صورت عقد مىكنند " دائمه " گويند . 2 عقد غير دائم ؛ و آن عبارت است از ازدواجى كه مدّت در آن معين شود و زنى را كه به اين صورت عقد كنند " متعه " يا " صيغه " مىنامند ، مثل آن كه به مدّت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا بيشتر عقد نمايند . زنجانى : مسأله بواسطهء عقد ازدواج ، زن و مرد به يكديگر حلال مىشوند و آن بر دو قِسم است : عقد دائم و عقد موقّت ؛ عقد دائم آن است كه مدّت زناشوئى در آن به هيچ وجه محدود نباشد و زنى را كه به اين قِسم عقد مىكنند " دائمه " مىگويند . عقد موقّت آن است كه مدّت زناشوئى در آن معيّن شود ، مثلًا زن را به مدّت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند و زنى را كه به اين قِسم عقد كنند " متعه " و " صيغه " مىنامند . عقد موقّت به گونهء ديگرى هم امكان پذير است كه در كتابهاى مفصّل فقهى گفته شده است .